Lalitavistara (Biography of Buddha Sakya Gautama Muni) 400 CE

Lalitavistara: A Significant Biography of Sakya Gautama Buddha

The Lalitavistara is a profoundly significant biography of Sakya Gautama Buddha, documented in the Sanskrit Devanagari script. Believed to have originated around 300 CE, it underwent revisions and attained its present form approximately by 400 CE.

The remarkable text commences with the sacred Omkara (ॐ) and pays homage to all Buddhas of the past, recognizing the multitude of Buddhas from Kashyapa Buddha to the Buddha of Goutama Gotra. Notably, Chapter Ten holds historical significance for depicting 64 scripting styles taught in a Gurukul during that era, including references to Brahmi Lipi and Dravida Lipi.

It is important to note that the Brahmi Lipi referred to in this context holds no correlation with the ‘Brahmi Script’ identified by James Prinsep in 1837. This distinction arises from a misconstrued connection to the word ‘Devanampiya’ with a purported ‘Ashoka’ who transitioned from ‘Hinduism’ to ‘Buddhism’. The Lalitavistara comprises 27 chapters, embodying the essence of the Mahayana culture that was intricately intertwined with the later Vedic culture, remaining harmoniously aligned with Sanatan Dharma.

While there are speculations regarding the origin of the Lalitavistara within the Hinayana circle, it is plausible that the text predates 400 CE. The title ‘Lalita-Vistara’ conveys a profound meaning, with ‘Lalita’ signifying the divine play, and ‘Vistara’ representing progress in Sanskrit. Therefore, the text delves into the divine play of Gautama Buddha, mirroring the divine play of the Hindu Avataras. This confluence represents a fascinating aspect of ancient cultural interconnectedness.

Gautama Buddha: A Vedic Muni

The study of the Lalitavistara suggests that Gautama Buddha, also known as Goutama, received education in the Vedic gurukul of Viswamitra, indicating his familiarity with a wide range of literatures including Vedic texts such as Samhita, Brahmanas, Upanishads, and Puranas. This comprehensive education equipped Gautama with a deep understanding of Vedic philosophy and established him as an independent Muni, similar to revered figures like Vyasa, Kapila, Kanada, or Jaimini, each representing distinct schools of thought and attracting followers.

Gautama’s teachings can be regarded as the seventh philosophy, known as “Gouma Sakya Munis Darshana,” which, in the tradition of Sadadarshana, contributed to the philosophical diversity of the time. It is noteworthy that Gautama did not introduce a new religion to rival Sanatan Dharma; instead, he utilized the existing vocabulary found in Vedic texts. This is evident in the fact that no technical vocabulary was added by Gautama in Pali texts, and his later followers preferred writing in Sanskrit over Pali.

The Lalitavistara also alludes to the existence of previous individuals who were referred to as ‘Buddha’ and ‘Tathagata’, indicating that the propagation of Dharma was not unique to Gautama. The term “Tathagata” holds significance, translating to “तत् तम् असि,” meaning “You are that,” aligning with the core principles of Vedic teachings focused on Dharma.

In summary, the assimilation of Gautama Buddha’s philosophical teachings within the broader Vedic tradition highlights the interconnectedness of ancient philosophies and the emphasis on propagating Dharma as a fundamental principle.

(Tanmoy Bhattacharyya)

Date: 26/07/2024

Buddhist Mahayana literature in Sanskrit (Modified multiple times)

Rajendralal Mitra prepared the first English translation

Original Sample Text

श्रीललिताविस्तार

नमः सर्वबुद्धबोधिसत्त्वेभ्यः |

|| ॐ नमो दशादिगणान्तपर्यन्तलोकधातुप्रतिष्ठिता सर्वबुद्धबोधिसत्त्वर्यश्रावकप्रत्येकबुद्धेभ्यो ’तीतानागतप्रतियुत्पन्नेभ्यः ||

एवं माया श्रुतम् | एकस्मिंसामये भगवन् श्रावस्त्यं विहारति स्म जेतवने ’नाथपिण्डादस्यरामे महता भिक्षुसंघेन सरधां द्वादशभिर्भिक्षूषहस्रैः | …………….आयुष्मता च महानामना | आयुष्मता च भद्रिकेन | आयुष्मता च यशोदेवेन | आयुष्मता च विमलेन | आयुष्मता च सुबाहुना | आयुष्मता च पूर्णेन | आयुष्मता च गवंपतिना | ………..| आयुष्मता च नादिकाश्यपेना | आयुष्मता च गायकाश्यपेना | आयुष्मता च शारिपुत्रेण | आयुष्मता च महामौद्गल्यायनेन | आयुष्मता च महाकाश्यपेना | आयुष्मता च महाकात्यायनेन | आयुष्मता च कफिलेन | आयुष्मता च कौण्डिन्येन | आयुष्मता च कुनन्देन | आयुष्मता च पूर्णमैत्रायणीपुत्रेण |…………आयुष्मता च नन्दिकेन | आयुष्मता च कस्फिलेन | आयुष्मता च सुभूतिना | आयुष्मता च रेवतेन | आयुष्मता च खदिरवाणीकेन | ……….आयुष्मता च महापारणिकेन | आयुष्मता च बक्कुलेना | आयुष्मता च नन्देन | आयुष्मता च राहुलेना | आयुष्मता च स्वगतेन | …………..

एवंप्रमुखैरद्वादशभिर्भिक्षूषहस्रैः सरधां द्वैत्रिंशतं च बोधिसत्त्वसहस्त्रैः सर्वैरेकाजातिप्रतिबन्धैः सर्वबोधिसत्त्वपारमितानिर्जतैः सर्वबोधिसत्त्वभिजाविक्रमः इः सर्वबोधिसत्त्वधाराणीप्रतिभानप्रतिलब्धैः सर्वबोधिसत्त्वप्रणिधानसुपरिपूर्णैः सर्वबोधिसत्त्वप्रतिसम्याग्गतिंगतैः रप्तैः सर्वबोधिसत्त्ववशितप्रतिलब्धैः सर्वबोधिसत्त्वक्षान्त्यवकीर्णैः सर्वबोधिसत्त्वभूमिपरिपूर्णैः | …………मैत्रेयेणा च बोधिसत्त्वेना महासत्त्वेना | धरणीश्वराराजेन च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन | सिंहकेतुना च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन | सिद्धार्थमतिना च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन | प्रशांतचरित्रमतिना च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेना | प्रतिसंवित्प्राप्तेन च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेना | नित्यद्युक्तेन च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन | …………. | एवंप्रमुखैर्द्वात्रिंशता च बोधिसत्त्वसहस्रैः || (Ch 1)

अथ बोधिसत्त्व उरागसारचन्दनमयं लिपिफलकमादाय दिव्यार्षसुवर्णतिरकं समतान्मणिरत्नप्रतियुप्तं विश्वामित्रमाचार्यमेवमहा—कतमां मे भो उपाध्याय लिपिं शिक्षपायसी |

ब्राह्मणी (Vedic Script), खरोष्ठी, पुष्करसारिं, अङ्गलिपिं, मगधलिपिं, मङ्गललिपिं ,शकारिलिपिं, ब्रह्मवलीपिं (Brahmi Script) पारुष्यालिपिं, द्राविडालिपिङ् (Dravida) इण्यालिपिं, उग्रलिपिं, संख्यालिपिं (Numbers), अनुलोमालिपिं (Hebrew-Aramaic), अवमूर्धलिपिं (Chinese), दारादलिपिं (Russia-Bulgarian), खश्यलिपिं च लूनालिपिं …….हूणालिपिं, मध्यक्षरविस्तारलिपिं…

पुष्पलिपिं, देवलिपिं (Devanagari), नागलिपिं, यक्षलिपिं गन्धर्वलीपिं किन्नरालिपिं महोरगलिपिं असुरलिपिं गरुडलिपिं मृगचक्रलिपिं वायसरुतालिपिं भौमदेवलीपिं अनन्तरीक्षदेवलीपिं उत्तरकुरुद्व्वः इपलिपिं अपरगोडानीलिपिं पुर्वाविदेहलिपिं उत्क्षेपालिपिं निक्षेपालिपिं विक्षेपाललिपिं सागरलिपिं वज्रलिपिं लेखप्रतिलेखालिपिं…..

अनुद्रुतालिपिं शत्रावर्तां गणनावर्तालिपिं उक्षेपावर्तलिपिं पादलिखितालिपिं द्विरुत्तरपदसंधिलिपिं यावद्दोत्तरापादसंघ्न मध्यहरिणीलिपिण् संग्रहणीलिपिं विद्यानुलोमाविमिश्रितालिपिं ऋषितपतापतां रोचमानान् (Roman) धरणीप्रेक्षिणीलिपिं, गगणप्रेक्षिणीलिपिं, सर्वौषधीनिष्यन्दां सर्वार्षिग्रही….. सर्वभूतरुतग्रहणीं | असं भो उपाध्याय चतुषष्ठीलिपिनां कटमां त्वं शिष्यापयिष्यसि? (Ch-10)

इदामवोकाद्भागवानात्तमनः | ते महेश्वरदेवपुत्रपुर्वांगमाः शुद्धवासाकायिका देवपुत्रा मैत्रेयपूर्वङ्गमाश्च सर्वबोधिसत्त्व महासत्त्व महाकाश्यपपुर्वाङ्गमशाच सर्वमहाश्रावकानुषन्दा वशच लोको भगवतो भाषितमभ्यानन्दन || इति ||

|| इति श्रीललिताविस्तारे निगमपरिवर्तो नमः सप्तविंशतितमो ’ध्यायः समाप्तं चेदं सर्वबोधिसत्त्वचर्यप्रस्थानम् ||

|| श्रीललिताविस्तारो नमः महायानसूत्रं रत्नाराजं परिसमाप्तम् ||

ये धर्म हेतुप्रभवा हेतुं तेषां तथागतो ह्यवदत् |
तेषां च यो निरोध एवां वादि महाश्रमणः || (Ch-27)